.....δέχομαι πιέσεις
...θα ψηφίσεις ρέ;;; έεεεεεε;;;;;
όχιιιιιιιιιιιι!!!!!
έεεεεεεε;;;;;
όχι-όχι-όχιιιιιιιιιι!!!!
Επίσκεψη στο βοτανικό κήπο Σταυρούπολης 2
(το θέαμα)
(το θέαμα)
Την περασμένη Κυριακή είχα την τύχη να γνωρίσω
ένα χώρο πραγματικό διαμάντι της Θεσσαλονίκης!
Σαν μέλος της γνωστής "συμμορίας"επισκέφτηκα
τον βοτανικό κήπο Σταυρούπολης.
Δημιουγήθηκε σε μια έκταση 5 στρεμμάτων στη συνοικία
Άνω Ηλιούπολη του Δήμου Σταυρούπολης
τον Ιούνιο του 2002.
Χρηματοδοτήθηκε αποκλειστικά από το Δήμο Σταυρούπολης
και είναι ο πρώτος Δημοτικός Βοτανικός Κήπος στην Ελλάδα.
Στο Βοτανικό Κήπο φιλοξενούνται 1000 περίπου είδη φυτών
που βρίσκονται στο ύπαιθρο και σε θερμοκήπιο 200τμ.
Παρ όλη τη ζέστη ήταν μια πραγματικά υπέροχη ξενάγηση
από την υπεύθυνη του κήπου κυρία Νανά Χατζηαθανασιάδου
(που πρόσφερε ευγενικά και τα παγωτά) και την κυρία Φάνια.
Η πίττα ήταν προσφορά της κυρίας Μαρίας μέλους της παρέας.
Τα μούρα (νοστιμότατα,όσα ήταν ώριμα )ήταν προσφορά της Φύσης!
Πραγματοποιούνται ξεναγήσεις κατόπιν συνενόησης και εφ όσον
πρόκειται για ομάδα αρκετών επισκεπτών,καθώς και σε σχολεία.
ένα χώρο πραγματικό διαμάντι της Θεσσαλονίκης!
Σαν μέλος της γνωστής "συμμορίας"επισκέφτηκα
τον βοτανικό κήπο Σταυρούπολης.
Δημιουγήθηκε σε μια έκταση 5 στρεμμάτων στη συνοικία
Άνω Ηλιούπολη του Δήμου Σταυρούπολης
τον Ιούνιο του 2002.
Χρηματοδοτήθηκε αποκλειστικά από το Δήμο Σταυρούπολης
και είναι ο πρώτος Δημοτικός Βοτανικός Κήπος στην Ελλάδα.
Στο Βοτανικό Κήπο φιλοξενούνται 1000 περίπου είδη φυτών
που βρίσκονται στο ύπαιθρο και σε θερμοκήπιο 200τμ.
Παρ όλη τη ζέστη ήταν μια πραγματικά υπέροχη ξενάγηση
από την υπεύθυνη του κήπου κυρία Νανά Χατζηαθανασιάδου
(που πρόσφερε ευγενικά και τα παγωτά) και την κυρία Φάνια.
Η πίττα ήταν προσφορά της κυρίας Μαρίας μέλους της παρέας.
Τα μούρα (νοστιμότατα,όσα ήταν ώριμα )ήταν προσφορά της Φύσης!
Πραγματοποιούνται ξεναγήσεις κατόπιν συνενόησης και εφ όσον
πρόκειται για ομάδα αρκετών επισκεπτών,καθώς και σε σχολεία.
μέσα στο θερμοκήπιο
στο ύπαιθρο
επίσκεψη στο βοτανικό κήπο Σταυρούπολης 1
(έχει και σικουελ)
(έχει και σικουελ)
πρώτα καλημέρες και υποδοχή...
...με αρμενοβίλ παγωτά
...λίγο αργότερα σπανακόπιττα
και μετά την πίττα ,η κλαίουσα μουριά
...για αυτό που την περίμενε!
όνειρα...
Κρίση ξεκρίση είπα να αλλάξω λίγο τη διακόσμηση
να σας υποδεχτώ μέρα που είναι!
(το τραγουδάκι ολίγον άσχετο αλλά κάνει ατμόσφαιρα!!!
...κι άλλη;;;)
Διότι άμα δεν ανοίξω τα καλύτερα για σας τα φιλαράκια μου
τότε για ποιόν;
Βέβαια πέρα απ αυτό που βλέπετε(την εικόνα)
δεν υπάρχει τίποτα,αλλά αυτό δεν σας εμποδίζει
να με ονειρευτείτε να σας υποδέχομαι σ αυτό το
...θαλασσινό σαλονάκι!
Μπορώ επίσης να σας υποσχεθώ ότι μόλις (όχι άν!!!!)
ΜΟΛΙΣ λέω κερδίσω το Λότο, τα σχέδια έχουν φύγει αυτοστιγμή
για την Αρχιτεκτόνισα για τα περαιτέρω !
τελευταία παράσταση
Μάης του 70 Σαββάτο απόγευμα.
Ένα τσούρμο πιτσιρικάδες τρέχαμε στα καλντερίμια
ουρλιάζοντας, πανδαιμόνιο!
Ήταν από εκείνες τις φορές που τρέχαμε,μόνο, σαν να μας κυνηγάνε,
..μάλλον εμείς κυνηγούσαμε ,τις στιγμές,
αυτές τις γλυκιές στιγμές πρίν απ τό θαύμα!
Μπροστάρης ο Σπύρος ,ο πιο μεγάλος στα χρόνια
αλλά με την πιο παιδική ψυχή,
με το κουδούνι στο δεξί του χέρι,χτυπώντας δαιμονισμένα
(ίδιο σαν αυτό του σχολείου,αλλά πόσο διαφορετικά ακουγόταν)
και φωνάζοντας:ο Καραγκιόοοοοοζηηηηηηης!
Μέχρι σήμερα δεν έχω καταλάβει πώς ήταν αυτός,
πάντα,που το μάθαινε πρώτος!
Από πίσω οι δικές μας φωνές επαναλάμβαναν άτακτα,
σαν ηχώ απ ΄τα γύρω σπίτια του χωριού.
Είχε προηγηθεί βέβαια η θριαμβευτική υποδοχή
του "Καραγκιόζη" στη στάση του υπεραστικού,
με φωνές και χειροκροτήματα από όλον τον ντόπιο παιδόκοσμο.
Ήταν ένας αδύνατος κύριος ,γύρω στα 60 ,ταλαιπωρημένος,
με τη φτώχεια γραμμένη στα ρούχα και στα μάτια του!
Ασυζητητί είχαμε αρπάξει ,όπως πάντα, τις βαλίτσες του
να τις κουβαλήσουμε μέχρι το καφενείο με υπερβάλλουσα
προθυμία ,(μέχρι που δερνόμασταν ενίοτε!)όλες ,
εκτός από μία:
τη μικρή ξύλινη μέ τον θησαυρό του, που δεν άφηνε ποτέ
απ ΄τα χέρια του,
αλλά ούτε κι εμείς απ ΄τα μάτια μας!
...ξέραμε τι είχε μέσα!
Η διαφήμιση συνεχιζόταν μέχρι που σουρούπωνε
κι αφού είχαμε γυρίσει από τρείς φορές, όλα τα σπίτια!
Ύστερα αρχίζαν τα δύσκολα!
Με τι τρόπο να ζητήσεις τη μισή δραχμή ,το εισιτήριο ;
χαστούκι η απάντηση του πατέρα:
-τί; μισή δραχμή για να δεις τα...χαρτόνια;;
πόσες τέτοιες στιγμές έχω ευχηθεί να μπορούσα
να ζωγραφίσω την ψυχή μου,να τη δείξω;
δεν θα τολμούσε να πει όχι!
Φυσικά πάντα "καθάριζε" το δεύτερο ταμείο,η Μάνα!
Αφού ξαναπαίχτηκε άλλη μιά φορά το έργο
βρέθηκα επιτέλους μπροστά στο μαγικό σεντόνι,
που είχε στηθεί σε μιά γωνία του καφενείου,
ανάμεσα στους υπόλοιπους μικρούς θεατές,
αλλά και αρκετούς μεγάλους!
Το "λούξ"ξεκρεμάστηκε απ τό ταβάνι,πήρε μαζί του όλον τον κόσμο
και τον πήγε πίσω α π ΄την σκηνή που φωτίστηκε!
-κυρίες και κύριοι και αγαπημένα μου παιδιά καλησπέρα
πέρα για πέρα!
σήμερα θα δείτε την παράσταση ο Καραγκιόζης στη Σελήνη!
θα φάμε,θα πιούμε ,και νηστικοί θα κοιμηθούμε!
(ήταν η εποχή που ο άνθρωπος πάτησε στη Σελήνη
και όλα χόρευαν σ ΄αυτό το ρυθμό)
...και είδαμε τον Καραγκιόζη καβάλα στον πύραυλο
να ανεβαίνει στο φεγγάρι και να μιλάει με τους εξωγήινους!
και ήταν όλα τόσο φυσικά και υπέροχα στα μάτια μας!
Την επαύριο το μεσημέρι βρεθήκαμε μαζεμένοι γύρω απ τό
παγκάκι που είχε ξαπλώσει περιμένοντας το λεωφορείο.
Είχε βάλει προσκέφαλο το ξύλινο βαλιτσάκι
και μιά πετσέτα από πάνω!
Ήταν η τελευταία φορά που τον είδα και μαζί
η τελευταία ζωντανή παράσταση Καραγκιόζη!
Από εκείνο το βράδυ ,έχω την εντύπωση ότι το σπίτι του Καραγκιόζη
είναι το Φεγγάρι!
Από εκεί κατεβαίνει πότε-πότε,γελάμε μαζί του,γελάει μαζί μας
και επιστρέφει!
Σήμερα ξαναέφυγε πάλι...
καλό ταξίδι Καραγκιόζη
Ένα τσούρμο πιτσιρικάδες τρέχαμε στα καλντερίμια
ουρλιάζοντας, πανδαιμόνιο!
Ήταν από εκείνες τις φορές που τρέχαμε,μόνο, σαν να μας κυνηγάνε,
..μάλλον εμείς κυνηγούσαμε ,τις στιγμές,
αυτές τις γλυκιές στιγμές πρίν απ τό θαύμα!
Μπροστάρης ο Σπύρος ,ο πιο μεγάλος στα χρόνια
αλλά με την πιο παιδική ψυχή,
με το κουδούνι στο δεξί του χέρι,χτυπώντας δαιμονισμένα
(ίδιο σαν αυτό του σχολείου,αλλά πόσο διαφορετικά ακουγόταν)
και φωνάζοντας:ο Καραγκιόοοοοοζηηηηηηης!
Μέχρι σήμερα δεν έχω καταλάβει πώς ήταν αυτός,
πάντα,που το μάθαινε πρώτος!
Από πίσω οι δικές μας φωνές επαναλάμβαναν άτακτα,
σαν ηχώ απ ΄τα γύρω σπίτια του χωριού.
Είχε προηγηθεί βέβαια η θριαμβευτική υποδοχή
του "Καραγκιόζη" στη στάση του υπεραστικού,
με φωνές και χειροκροτήματα από όλον τον ντόπιο παιδόκοσμο.
Ήταν ένας αδύνατος κύριος ,γύρω στα 60 ,ταλαιπωρημένος,
με τη φτώχεια γραμμένη στα ρούχα και στα μάτια του!
Ασυζητητί είχαμε αρπάξει ,όπως πάντα, τις βαλίτσες του
να τις κουβαλήσουμε μέχρι το καφενείο με υπερβάλλουσα
προθυμία ,(μέχρι που δερνόμασταν ενίοτε!)όλες ,
εκτός από μία:
τη μικρή ξύλινη μέ τον θησαυρό του, που δεν άφηνε ποτέ
απ ΄τα χέρια του,
αλλά ούτε κι εμείς απ ΄τα μάτια μας!
...ξέραμε τι είχε μέσα!
Η διαφήμιση συνεχιζόταν μέχρι που σουρούπωνε
κι αφού είχαμε γυρίσει από τρείς φορές, όλα τα σπίτια!
Ύστερα αρχίζαν τα δύσκολα!
Με τι τρόπο να ζητήσεις τη μισή δραχμή ,το εισιτήριο ;
χαστούκι η απάντηση του πατέρα:
-τί; μισή δραχμή για να δεις τα...χαρτόνια;;
πόσες τέτοιες στιγμές έχω ευχηθεί να μπορούσα
να ζωγραφίσω την ψυχή μου,να τη δείξω;
δεν θα τολμούσε να πει όχι!
Φυσικά πάντα "καθάριζε" το δεύτερο ταμείο,η Μάνα!
Αφού ξαναπαίχτηκε άλλη μιά φορά το έργο
βρέθηκα επιτέλους μπροστά στο μαγικό σεντόνι,
που είχε στηθεί σε μιά γωνία του καφενείου,
ανάμεσα στους υπόλοιπους μικρούς θεατές,
αλλά και αρκετούς μεγάλους!
Το "λούξ"ξεκρεμάστηκε απ τό ταβάνι,πήρε μαζί του όλον τον κόσμο
και τον πήγε πίσω α π ΄την σκηνή που φωτίστηκε!
-κυρίες και κύριοι και αγαπημένα μου παιδιά καλησπέρα
πέρα για πέρα!
σήμερα θα δείτε την παράσταση ο Καραγκιόζης στη Σελήνη!
θα φάμε,θα πιούμε ,και νηστικοί θα κοιμηθούμε!
(ήταν η εποχή που ο άνθρωπος πάτησε στη Σελήνη
και όλα χόρευαν σ ΄αυτό το ρυθμό)
...και είδαμε τον Καραγκιόζη καβάλα στον πύραυλο
να ανεβαίνει στο φεγγάρι και να μιλάει με τους εξωγήινους!
και ήταν όλα τόσο φυσικά και υπέροχα στα μάτια μας!
Την επαύριο το μεσημέρι βρεθήκαμε μαζεμένοι γύρω απ τό
παγκάκι που είχε ξαπλώσει περιμένοντας το λεωφορείο.
Είχε βάλει προσκέφαλο το ξύλινο βαλιτσάκι
και μιά πετσέτα από πάνω!
Ήταν η τελευταία φορά που τον είδα και μαζί
η τελευταία ζωντανή παράσταση Καραγκιόζη!
Από εκείνο το βράδυ ,έχω την εντύπωση ότι το σπίτι του Καραγκιόζη
είναι το Φεγγάρι!
Από εκεί κατεβαίνει πότε-πότε,γελάμε μαζί του,γελάει μαζί μας
και επιστρέφει!
Σήμερα ξαναέφυγε πάλι...
καλό ταξίδι Καραγκιόζη
τι περιμένουμε????
...ποιός έχει σειρά ???
...στραγγάλισε τη γυναίκα του και αυτοκτόνησε
επειδή του παίρναν το σπίτι...
...αυτοπυρπολήθηκε επειδή έμεινε άνεργος...
...ποιός έχει σειρά ???
...στραγγάλισε τη γυναίκα του και αυτοκτόνησε
επειδή του παίρναν το σπίτι...
...αυτοπυρπολήθηκε επειδή έμεινε άνεργος...
πασχαλινές μπανάνες
Κύριε Πρωθυπουργέ
...αλήθεια,πού θα κάνετε Πάσχα φέτος;
Αν δεν έχετε αποφασίσει ακόμα έχω να σας προτείνω
το Πάσχα των ονείρων σας
μια ώρα απ ΄την Αθήνα
σε μια πόλη επαρχιακή με ιδιαίτερο φυσικό κάλος
πολύ must τώρα τελευταία!
Μιλάω για τη Θήβα,όπου αφού υποδεχθείτε
με κατάνυξη την ανάσταση του Κυρίου και απολαύσετε
τον ντόπιο οβελία μπορείτε να περιηγηθείτε
με την οικογένειά σας στις ομορφιές της.
Θα έχετε την ευκαιρία επίσης να επισκεφτείτε
το διαμάντι της περιοχής:
το πρότυπο πάρκο πιθήκων!
Φιλοξενεί αρκετές εκατοντάδες θηλυκούς πιθήκους
(τα αρσενικά είναι σε άλλο πάρκο)
που ζούν ευτυχισμένα στο φιλόξενο περιβάλλον
(μερικοί απ αυτούς μεγαλώνουν και τα μωρά τους)
απολαμβάνοντας την αγάπη των επισκεπτών
..τις μπανάνες που τους πετάνε δηλαδή!
Η αλήθεια είναι ότι κυρίως μ ΄αυτές τη βγάζουν
αφού τους έχετε εγκαταλείψει στο έλεος του Θεού
που κι αυτός έχει άλλες δουλειές ,θα τον σταυρώσουν κι όλας λέει,
αλλά θα αναστηθεί σε τρείς μέρες για να σώσει όλον τον κόσμο
εκτός απ΄αυτούς,αφού λέει έχουν άλλο Θεό,
τη Μπανάνα !
Θα έχετε την ευκαιρία να δείτε τα απλωμένα χέρια τους
να βγαίνουν απ ΄τα κάγκελα εκλιπαρώντας
αυτά που τους ανήκουν και τους τα χρωστάτε!
Πετάξτε τους κι εσείς έστω μια μπανάνα!
Λένε (μάλλον για να τραβήξουν κόσμο αλλά...ποτέ δεν ξέρεις)
ότι άν πετάξεις μια μπανάνα ,την πιάσει στον αέρα
το πιθηκάκι και κάνεις μια ευχή,πιάνει!
Που ξέρετε ..μπορεί να πιάσει και η δική σας ευχή,
...να ξαναβγείτε ας πούμε!
Εμένα πάντως δεν θα με βρείτε εκεί!
Δεν πρόκειται να συμμετάσχω σένα τέτοιο
μπανανοπάζαρο επειδή:
αρνούμαι να γίνω το δεκανίκι της άρρωστης
κοινωνικής σας πρόνοιας,
αρνούμαι να γίνω το συμπλήρωμα της ανεπαρκούς
παρουσίας σας,
αρνούμαι να γίνω το συγχωροχάρτι της
ανικανότητάς σας,
κι επειδή δεν αντέχω να βλέπω απλωμένα χέρια
ντρέπομαι
για μένα
για τη χώρα που ζω
γι αυτούς που την κυβερνάνε
....ξέρετε και οι πίθηκοι έχουν αξιοπρέπεια
το μόνο που τους έμεινε πίσω απ ΄τα σίδερα!
Καλή Ανάσταση κύριε πρωθυπουργέ
Κύριε Πρωθυπουργέ
...αλήθεια,πού θα κάνετε Πάσχα φέτος;
Αν δεν έχετε αποφασίσει ακόμα έχω να σας προτείνω
το Πάσχα των ονείρων σας
μια ώρα απ ΄την Αθήνα
σε μια πόλη επαρχιακή με ιδιαίτερο φυσικό κάλος
πολύ must τώρα τελευταία!
Μιλάω για τη Θήβα,όπου αφού υποδεχθείτε
με κατάνυξη την ανάσταση του Κυρίου και απολαύσετε
τον ντόπιο οβελία μπορείτε να περιηγηθείτε
με την οικογένειά σας στις ομορφιές της.
Θα έχετε την ευκαιρία επίσης να επισκεφτείτε
το διαμάντι της περιοχής:
το πρότυπο πάρκο πιθήκων!
Φιλοξενεί αρκετές εκατοντάδες θηλυκούς πιθήκους
(τα αρσενικά είναι σε άλλο πάρκο)
που ζούν ευτυχισμένα στο φιλόξενο περιβάλλον
(μερικοί απ αυτούς μεγαλώνουν και τα μωρά τους)
απολαμβάνοντας την αγάπη των επισκεπτών
..τις μπανάνες που τους πετάνε δηλαδή!
Η αλήθεια είναι ότι κυρίως μ ΄αυτές τη βγάζουν
αφού τους έχετε εγκαταλείψει στο έλεος του Θεού
που κι αυτός έχει άλλες δουλειές ,θα τον σταυρώσουν κι όλας λέει,
αλλά θα αναστηθεί σε τρείς μέρες για να σώσει όλον τον κόσμο
εκτός απ΄αυτούς,αφού λέει έχουν άλλο Θεό,
τη Μπανάνα !
Θα έχετε την ευκαιρία να δείτε τα απλωμένα χέρια τους
να βγαίνουν απ ΄τα κάγκελα εκλιπαρώντας
αυτά που τους ανήκουν και τους τα χρωστάτε!
Πετάξτε τους κι εσείς έστω μια μπανάνα!
Λένε (μάλλον για να τραβήξουν κόσμο αλλά...ποτέ δεν ξέρεις)
ότι άν πετάξεις μια μπανάνα ,την πιάσει στον αέρα
το πιθηκάκι και κάνεις μια ευχή,πιάνει!
Που ξέρετε ..μπορεί να πιάσει και η δική σας ευχή,
...να ξαναβγείτε ας πούμε!
Εμένα πάντως δεν θα με βρείτε εκεί!
Δεν πρόκειται να συμμετάσχω σένα τέτοιο
μπανανοπάζαρο επειδή:
αρνούμαι να γίνω το δεκανίκι της άρρωστης
κοινωνικής σας πρόνοιας,
αρνούμαι να γίνω το συμπλήρωμα της ανεπαρκούς
παρουσίας σας,
αρνούμαι να γίνω το συγχωροχάρτι της
ανικανότητάς σας,
κι επειδή δεν αντέχω να βλέπω απλωμένα χέρια
ντρέπομαι
για μένα
για τη χώρα που ζω
γι αυτούς που την κυβερνάνε
....ξέρετε και οι πίθηκοι έχουν αξιοπρέπεια
το μόνο που τους έμεινε πίσω απ ΄τα σίδερα!
Καλή Ανάσταση κύριε πρωθυπουργέ
update
φιλαράκια μου συγχωρήστε μου την ασάφεια
που τρόμαξε(μ΄αρεσεεεεεε) μερικούς από σας,
αν και λέω ΟΤΑΝ εγκαταλείψω!
ΟΧΙ δεν θα γλιτώσετε τόσο εύκολα από μένα!!!
...στο βιντεάκι ξαναδοκιμάστε,δίκιο είχατε.
Μπορείτε επίσης να δείτε τις αναρτήσεις
και τα πρώτα μου σχόλια στο....παλιό!
ευχηθείτε μου!!!
...ελεύθερα
φιλαράκια μου συγχωρήστε μου την ασάφεια
που τρόμαξε(μ΄αρεσεεεεεε) μερικούς από σας,
αν και λέω ΟΤΑΝ εγκαταλείψω!
ΟΧΙ δεν θα γλιτώσετε τόσο εύκολα από μένα!!!
...στο βιντεάκι ξαναδοκιμάστε,δίκιο είχατε.
Μπορείτε επίσης να δείτε τις αναρτήσεις
και τα πρώτα μου σχόλια στο....παλιό!
ευχηθείτε μου!!!
...ελεύθερα
(ξανακλικ στο βίντεο,παίζει)
Ήταν σίγουρα η μακρύτερη χρονιά της ζωής μου
και μία απ ΄τις πιό "γεμάτες"!
Ατέλειωτες ώρες μπροστά στην οθόνη,
μάχες μέχρι τελικής πτώσης με το πληκτρολόγιο
(καμία σχέση με τέτοιο γράψιμο πιο πρίν)
για να καταφέρω να φτάσω σε υποφερτό επίπεδο.
Τόσο γράψιμο και διάβασμα είχα να ζήσω από φοιτητής!
Δεν έχω παράπονο όμως, η ανταμοιβή μου ήταν τεράστια!
Γνώρισα εσάς,τις σκέψεις σας ,ντυμένες με τα χρώματα
της ψυχής σας,την αγάπη ,τα τραγούδια,την πίκρα,το θυμό σας
το γέλιο σας αυτό το γέλιο που πάντα λαχταράω να ακούω
.....γραμμένο έστω,
όλα λίγο εξιδανικευμένα,λίγο υπερβολικά ,
αλλά σίγουρα όχι ψεύτικα ,όσο για να γίνεται πιό
λαμπερό το παραμύθι που ζούμε!
...γιατί μη γελιόμαστε ,παραμύθι είναι ,πανέμορφο
όπου ο καθένας μας βάζει κι από μιά σειρά κάθε λίγο
είτε με κείμενο ,εικόνα, είτε με στίχο!
Και βάζει το δικό του τέλος όταν αποφασίσει να αποχωρήσει.
Όλοι κάποια στιγμή θα το εγκαταλείψουμε αυτό το παραμύθι!
Ήδη κάποιοι απ΄αυτούς που γνώρισα έχουν φύγει,
και κάποιοι ευτυχώς ξαναγύρισαν.
Δεν ξέρω για σας,αλλά για μένα είναι μια ανεκτίμητη
εμπειρία ,κι έχω πολλά να κουβαλήσω απ ΄αυτήν
όταν εγκαταλείψω!
Για όσα μου δώσατε
για όσα βρήκα μέσα μου
ευχαριστώ
και μία απ ΄τις πιό "γεμάτες"!
Ατέλειωτες ώρες μπροστά στην οθόνη,
μάχες μέχρι τελικής πτώσης με το πληκτρολόγιο
(καμία σχέση με τέτοιο γράψιμο πιο πρίν)
για να καταφέρω να φτάσω σε υποφερτό επίπεδο.
Τόσο γράψιμο και διάβασμα είχα να ζήσω από φοιτητής!
Δεν έχω παράπονο όμως, η ανταμοιβή μου ήταν τεράστια!
Γνώρισα εσάς,τις σκέψεις σας ,ντυμένες με τα χρώματα
της ψυχής σας,την αγάπη ,τα τραγούδια,την πίκρα,το θυμό σας
το γέλιο σας αυτό το γέλιο που πάντα λαχταράω να ακούω
.....γραμμένο έστω,
όλα λίγο εξιδανικευμένα,λίγο υπερβολικά ,
αλλά σίγουρα όχι ψεύτικα ,όσο για να γίνεται πιό
λαμπερό το παραμύθι που ζούμε!
...γιατί μη γελιόμαστε ,παραμύθι είναι ,πανέμορφο
όπου ο καθένας μας βάζει κι από μιά σειρά κάθε λίγο
είτε με κείμενο ,εικόνα, είτε με στίχο!
Και βάζει το δικό του τέλος όταν αποφασίσει να αποχωρήσει.
Όλοι κάποια στιγμή θα το εγκαταλείψουμε αυτό το παραμύθι!
Ήδη κάποιοι απ΄αυτούς που γνώρισα έχουν φύγει,
και κάποιοι ευτυχώς ξαναγύρισαν.
Δεν ξέρω για σας,αλλά για μένα είναι μια ανεκτίμητη
εμπειρία ,κι έχω πολλά να κουβαλήσω απ ΄αυτήν
όταν εγκαταλείψω!
Για όσα μου δώσατε
για όσα βρήκα μέσα μου
ευχαριστώ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
