Pagalos said!!!!
από ΠΡΕΖΑ TV
ζητείται ελπίς
ελπίδα; από πού;
από δω μήπως;
η μήπως από δω;
συνωμοσία;
συνωμοσιολογία;
αλήθειες(;)για τα χρέη των χωρών:
Αμερική 10 τρις $
Μ.Βρετανία 8 τρις &
Γερμανία 4 τρις $
Γαλλία 3.5τρις $
Ιταλία 2 τρις$
Ολλανδία 2 τρις$
Ισπανία 1.6 τρις$
Ιαπωνία 1.6 τρις$
Ιρλανδία 1.4 τρις $
Ελβετία 1 τρις$
Βέλγιο 1 τρις$
πιο κάτω είναι η Ρωσία η Κίνα κι εμείς.
(τα νούμερα μπορεί να απέχουν λίγο απ ΄την
πραγματικότητα αλλά κάπου εκεί είναι)
σε ποιόν;
να πιστέψω στην συνωμοσία;
να σφυρίξω αδιάφορα ;
να παλέψω ούτως η άλλως;
για ποιόν;
αλλά...
Υψώσαμε σήμερα φωνή μεγάλη
μερικές χιλιάδες συγκεντρωμένοι στο εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης
οι τριακόσιοι του ΠΑΜΕ στην Αριστοτέλους
μερικοί αντιεξουσιαστές στην Καμάρα
και μερικοί κάπου ενδιάμεσα όλων αυτών
ειρηνικά κυρίως αλλά χωρίς να λείψουν κάποιες δυναμικές ενέργειες
καθώς και προκλήσεις απέναντι στις δυνάμεις καταστολής.
Αργότερα,εκπρόσωποι υπαλλήλων του δημοσίου,
του ιδιωτικού,των επαγγελματιών και των ανέργων
συζητήσαμε διεξοδικά το προκύψαν κοινωνικό στάτους
την αποτελεσματικότητα των αντιδράσεων,καθώς
και τον απολογισμό της σημερινής κινητοποίησης,
στον προαύλιο χώρο του
Κέντρου Μεταφυσικών Ερευνών
Η συνεδρίαση υπήρξε θυελλώδης καθώς
το άσβεστο ταξικό μίσος που έχει έντεχνα καλλιεργηθεί
από ραδιούργες πολιτικές
αναζωπυρώνεται ακόμα και στην ανταλλαγή καλημέρας.
Οι έντονοι διαξιφισμοί ανάγκασαν τον διευθυντή του κέντρου
να δράσει πυροσβεστικά αρκετές φορές
ενώ τα πνεύματα ηρέμησαν κάπως με την παρέμβαση
πλανόδιων (Ρομ) άξιων και ασφαλών συνεχιστών
της μουσικής μας παράδοσης!
Οι σύνεδροι αποφάσισαν κατά πλειοψηφία ότι:
νενικήκαμεν !!!
μεν, αλλά....
μανιφέστο
'Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω απ ΄την Ελλάδα,το φάντασμα του χαμηλόμισθου.
Αυτού που γεννήθηκε σε λάθος εποχή,σε λάθος κοινωνία,
σε λάθος τόπο.Έμαθε λάθος ιστορία,πήρε λάθος εκπαίδευση,λάθος ιδανικά
,ούτως η άλλως λάθος θρησκεία,και κατέληξε σωστά η λάθος μισθωτός.
Παρ΄όλα αυτά η ψυχή του παραδόξως δεν μάσησε ,και αρνήθηκε να συμφωνήσει
με τα λάθος κελεύσματα της κοινωνίας που ζούσε.Αποφάσισε όμως να συμβιβαστεί,σε έναν κόσμο απελπιστικά μονότονο,που τον κυβερνούν άνθρωποι χωρίς φαντασία ,βαμμένοι πάντα με τα ίδια χρώματα,που λένε τα ίδια λόγια πάντα,για να μπορέσει να επιβιώσει.
Είναι μαρτύριο ένας τέτοιος κόσμος άμα λατρεύεις το λευκό!
Ήλπιζε όμως ότι κάποτε ίσως άλλαζε ο κόσμος γύρω του ,
υπομονή διέθετε και η ελπίδα πεθαίνει τελευταία ξέρετε.
Και πέρασαν χρόνια ,με όμορφα παραμύθια για δημοκρατία ,ισονομία ,διαφάνεια,
εμπιστοσύνη,αλλαγή,ανάπτυξη,ευρωπαική προοπτική,ισχυρή Ελλάδα,καλύτερες
μέρες,και πολλά άλλα εύηχα!Και τα παραμύθια γλυκαίνουν τα αυτιά,ηρεμούν,παρασέρνουν, κοιμίζουν.Τά ΄χει ανάγκη ο άνθρωπος τα παραμύθια.
Εξακολούθησε να ελπίζει ακόμα κι όταν ανακάλυψε ότι η Ευρωπαική αγκαλιά ,η τόσο διαφημισμένη,τον υποχρέωνε να δουλεύει περισσότερο και αμείβεται λιγότερο.Φανταστείτε ότι λίγο μετά τη μεταπολίτευση ένας μέσος μισθός αρκούσε να ζήσει μια τετραμελής οικογένεια ενώ δέκα χρόνια μετά τη νομισματική ενοποίηση για την ίδια οικογένεια χρειάζονται δύο μισθοί.
Ταυτόχρονα είδε να χάνει ένα -ένα τα εργασιακά του δικαιώματα στο όνομα της ισχυρής Ευρώπης και τών φτωχών Ευρωπαίων,ενώ άρχισε να ξεθωριάζει αργά και σταθερά
το όνειρο της συνταξιοδότησης.
Είδε αγέλες γαλάζιων και πράσινων αρπακτικών να κατασπαράζουν και να ξεπουλάνε το δημόσιο πλούτο ,τα αποθεματικά των ταμείων,να διαχειρίζονται τα δημόσια οικονομικά με αφελή , ερασιτεχνικό και καταστροφικό τρόπο ,να αλλάζουν τη διαστρωμάτωση του κοινωνικού ιστού δημιουργώντας κοινωνικές ομάδες με τεράστια διαφορά οικονομικού δυναμικού μεταξύ τους!
Να χωρίζουν τον μεγάλο όγκο του εργατικού δυναμικού σε προνομιούχους δημόσιους υπαλλήλους και σε ανασφαλείς χαμηλά αμειβόμενους στην πλειοψηφία τους στον ιδιωτικό τομέα .
Ένιωσε την περιφρόνηση των αγελαρχών επειδή τους γύρισε την πλάτη,κάποιος απ αυτούς
δεν δίστασε να τον αποκαλέσει ΑΧΡΗΣΤΟ.......ΑΧΡΗΣΤΟ!!!!αυτόν που δεν έπεσε στα τέσσερα
για μια θέση στον Ήλιο του δημοσίου,που προτίμησε τα πέντε και καρτέρει και το κεφάλι ψηλά!
Προφανώς είναι πιο χρήσιμοι οι κλακαδόροι τα ερπετά και οι λούμπεν ταξιαρχίες που τους πλαισιώνουν.
Ὀλα αυτά υπό το βλέμμα και τα βελάσματα μικρότερων χορτοφάγων σχηματισμών διαφόρων χρωμάτων περιορισμένων σε λίγα πλήν εύφορα στρέμματα χορτολιβαδικής έκτασης.
Είδε τους ίδιους αγελάρχες να σκίζουν τα ρούχα τους ότι δεν θα ανεχτούν φαινόμενα διαπλοκής και ταυτόχρονα να πλουτίζουν ως δια μαγείας,καταπατώντας κάθε
ανθρώπινο νόμο ποινικό αλλά κυρίως ηθικό!
Τους είδε να περνούν απ ΄την κολυμπήθρα του Σιλωάμ ,την εκλογική ήττα ,και να
δηλώνουν λευκές περιστερές ,ότι "πλήρωσαν"λέει!
Κι έφτασε η μέρα που άκουσε απ την ίδια φάρα των Πρετεντέρηδων,που στρώνει το χαλί του εκφοβισμού σε ότι δεινό πέφτει στο κεφάλι του, ότι χωρίς να έχει πάρει δάνειο ΧΡΩΣΤΑΕΙ της Μιχαλούς και ΟΦΕΙΛΕΙ να πληρώσει!
"Χρωστάμε", είναι η καθημερινή καραμέλλα!
Και πρίν προλάβει να λαλήσει ο αλέκτωρ ,λάλησε ο Πρωθυπουργός,ότι έχουμε εκχωρήσει κυριαρχικά δικαιώματα κι ότι πρέπει να τα ξαναπάρουμε πίσω,σε πρώτο πρόσωπο πάντα!
Έμαθε επίσης ότι τόσα χρόνια είναι απατεώνας ,ψεύτης,κλέφτης,κουτοπόνηρος,
στον ίδιο η και μεγαλύτερο βαθμό υπεύθυνος με τους μετόχους των υπεράκτιων και τους κατόχους παραγεμισμένων τραπεζικών λογαριασμών του εξωτερικού,ζώντας σε μια χώρα
Αφγανιστάν (Καμπούλ αποκάλεσε ο υπουργός προστασίας του πολίτη την Αθήνα)όπου δεν ξέρει αν θα μείνει άνεργος πρώτα ή αν θα τον σφάξουν μέσα στο σπίτι του για λίγα ευρώ,που σίγουρα λίγα θα είναι!
Είδε τους Ευρωπαίους να τον λοιδορούν ,να τον αποκαλούν ορισμό του λαμόγιου,τη χώρα του να επαιτεί για μια καλή κουβέντα των εκλεκτών συνεταίρων της για να μπορέσει να δανειστεί,...τι ξεφτίλα!!!
Είδε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας να απλώνει το χέρι του" ότι προαιρείσθε" ...κατάντια!!!
Κι΄όλα αυτά με το πιθανό ενδεχόμενο ,η εξαθλίωση που θα υποστεί να είναι χωρίς αντίκρυσμα,στεγνή αγορά χωρίς μέτρα ανάπτυξης οδηγούν στον γκρεμό!
Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω απ την Ελλάδα,το φάντασμα του ανθρώπου
που ονειρεύτηκε να ζήσει μια ζωή ήσυχη,χωρίς ομπρέλες χρωματιστές πάνω
απ ΄το κεφάλι του κι ας βρέχεται,τουλάχιστον αξιοπρεπή!
Του την αρνούνται.Είναι αναγκασμένος να αντιδράσει,
είναι θέμα αυτοσυντήρησης αλλά κυρίως θέμα αξιοπρέπειας!
Ένα φάντασμα πλανιέται στο διαδίκτυο....
Αυτού που γεννήθηκε σε λάθος εποχή,σε λάθος κοινωνία,
σε λάθος τόπο.Έμαθε λάθος ιστορία,πήρε λάθος εκπαίδευση,λάθος ιδανικά
,ούτως η άλλως λάθος θρησκεία,και κατέληξε σωστά η λάθος μισθωτός.
Παρ΄όλα αυτά η ψυχή του παραδόξως δεν μάσησε ,και αρνήθηκε να συμφωνήσει
με τα λάθος κελεύσματα της κοινωνίας που ζούσε.Αποφάσισε όμως να συμβιβαστεί,σε έναν κόσμο απελπιστικά μονότονο,που τον κυβερνούν άνθρωποι χωρίς φαντασία ,βαμμένοι πάντα με τα ίδια χρώματα,που λένε τα ίδια λόγια πάντα,για να μπορέσει να επιβιώσει.
Είναι μαρτύριο ένας τέτοιος κόσμος άμα λατρεύεις το λευκό!
Ήλπιζε όμως ότι κάποτε ίσως άλλαζε ο κόσμος γύρω του ,
υπομονή διέθετε και η ελπίδα πεθαίνει τελευταία ξέρετε.
Και πέρασαν χρόνια ,με όμορφα παραμύθια για δημοκρατία ,ισονομία ,διαφάνεια,
εμπιστοσύνη,αλλαγή,ανάπτυξη,ευρωπαική προοπτική,ισχυρή Ελλάδα,καλύτερες
μέρες,και πολλά άλλα εύηχα!Και τα παραμύθια γλυκαίνουν τα αυτιά,ηρεμούν,παρασέρνουν, κοιμίζουν.Τά ΄χει ανάγκη ο άνθρωπος τα παραμύθια.
Εξακολούθησε να ελπίζει ακόμα κι όταν ανακάλυψε ότι η Ευρωπαική αγκαλιά ,η τόσο διαφημισμένη,τον υποχρέωνε να δουλεύει περισσότερο και αμείβεται λιγότερο.Φανταστείτε ότι λίγο μετά τη μεταπολίτευση ένας μέσος μισθός αρκούσε να ζήσει μια τετραμελής οικογένεια ενώ δέκα χρόνια μετά τη νομισματική ενοποίηση για την ίδια οικογένεια χρειάζονται δύο μισθοί.
Ταυτόχρονα είδε να χάνει ένα -ένα τα εργασιακά του δικαιώματα στο όνομα της ισχυρής Ευρώπης και τών φτωχών Ευρωπαίων,ενώ άρχισε να ξεθωριάζει αργά και σταθερά
το όνειρο της συνταξιοδότησης.
Είδε αγέλες γαλάζιων και πράσινων αρπακτικών να κατασπαράζουν και να ξεπουλάνε το δημόσιο πλούτο ,τα αποθεματικά των ταμείων,να διαχειρίζονται τα δημόσια οικονομικά με αφελή , ερασιτεχνικό και καταστροφικό τρόπο ,να αλλάζουν τη διαστρωμάτωση του κοινωνικού ιστού δημιουργώντας κοινωνικές ομάδες με τεράστια διαφορά οικονομικού δυναμικού μεταξύ τους!
Να χωρίζουν τον μεγάλο όγκο του εργατικού δυναμικού σε προνομιούχους δημόσιους υπαλλήλους και σε ανασφαλείς χαμηλά αμειβόμενους στην πλειοψηφία τους στον ιδιωτικό τομέα .
Ένιωσε την περιφρόνηση των αγελαρχών επειδή τους γύρισε την πλάτη,κάποιος απ αυτούς
δεν δίστασε να τον αποκαλέσει ΑΧΡΗΣΤΟ.......ΑΧΡΗΣΤΟ!!!!αυτόν που δεν έπεσε στα τέσσερα
για μια θέση στον Ήλιο του δημοσίου,που προτίμησε τα πέντε και καρτέρει και το κεφάλι ψηλά!
Προφανώς είναι πιο χρήσιμοι οι κλακαδόροι τα ερπετά και οι λούμπεν ταξιαρχίες που τους πλαισιώνουν.
Ὀλα αυτά υπό το βλέμμα και τα βελάσματα μικρότερων χορτοφάγων σχηματισμών διαφόρων χρωμάτων περιορισμένων σε λίγα πλήν εύφορα στρέμματα χορτολιβαδικής έκτασης.
Είδε τους ίδιους αγελάρχες να σκίζουν τα ρούχα τους ότι δεν θα ανεχτούν φαινόμενα διαπλοκής και ταυτόχρονα να πλουτίζουν ως δια μαγείας,καταπατώντας κάθε
ανθρώπινο νόμο ποινικό αλλά κυρίως ηθικό!
Τους είδε να περνούν απ ΄την κολυμπήθρα του Σιλωάμ ,την εκλογική ήττα ,και να
δηλώνουν λευκές περιστερές ,ότι "πλήρωσαν"λέει!
Κι έφτασε η μέρα που άκουσε απ την ίδια φάρα των Πρετεντέρηδων,που στρώνει το χαλί του εκφοβισμού σε ότι δεινό πέφτει στο κεφάλι του, ότι χωρίς να έχει πάρει δάνειο ΧΡΩΣΤΑΕΙ της Μιχαλούς και ΟΦΕΙΛΕΙ να πληρώσει!
"Χρωστάμε", είναι η καθημερινή καραμέλλα!
Και πρίν προλάβει να λαλήσει ο αλέκτωρ ,λάλησε ο Πρωθυπουργός,ότι έχουμε εκχωρήσει κυριαρχικά δικαιώματα κι ότι πρέπει να τα ξαναπάρουμε πίσω,σε πρώτο πρόσωπο πάντα!
Έμαθε επίσης ότι τόσα χρόνια είναι απατεώνας ,ψεύτης,κλέφτης,κουτοπόνηρος,
στον ίδιο η και μεγαλύτερο βαθμό υπεύθυνος με τους μετόχους των υπεράκτιων και τους κατόχους παραγεμισμένων τραπεζικών λογαριασμών του εξωτερικού,ζώντας σε μια χώρα
Αφγανιστάν (Καμπούλ αποκάλεσε ο υπουργός προστασίας του πολίτη την Αθήνα)όπου δεν ξέρει αν θα μείνει άνεργος πρώτα ή αν θα τον σφάξουν μέσα στο σπίτι του για λίγα ευρώ,που σίγουρα λίγα θα είναι!
Είδε τους Ευρωπαίους να τον λοιδορούν ,να τον αποκαλούν ορισμό του λαμόγιου,τη χώρα του να επαιτεί για μια καλή κουβέντα των εκλεκτών συνεταίρων της για να μπορέσει να δανειστεί,...τι ξεφτίλα!!!
Είδε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας να απλώνει το χέρι του" ότι προαιρείσθε" ...κατάντια!!!
Κι΄όλα αυτά με το πιθανό ενδεχόμενο ,η εξαθλίωση που θα υποστεί να είναι χωρίς αντίκρυσμα,στεγνή αγορά χωρίς μέτρα ανάπτυξης οδηγούν στον γκρεμό!
Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω απ την Ελλάδα,το φάντασμα του ανθρώπου
που ονειρεύτηκε να ζήσει μια ζωή ήσυχη,χωρίς ομπρέλες χρωματιστές πάνω
απ ΄το κεφάλι του κι ας βρέχεται,τουλάχιστον αξιοπρεπή!
Του την αρνούνται.Είναι αναγκασμένος να αντιδράσει,
είναι θέμα αυτοσυντήρησης αλλά κυρίως θέμα αξιοπρέπειας!
Ένα φάντασμα πλανιέται στο διαδίκτυο....
μπού
με το μάτι του εχθρού
Τα άτυχα παιδιά του Αιγαίου
..πάσα από Τρελό
Μία παράμετρος που δεν παίζει τις τελευταίες μέρες του χαμού
αλλά δεν παύει να υφίσταται.
Σε καμία περίπτωση η ανάρτηση -επαναδημοσίευση δεν πρέπει να ληφθεί
σαν μαξιλάρι για τα εγκλήματα που επιχειρεί η κυβέρνηση!
Οι ξέφρενοι εξοπλισμοί και τα βάρη που φορτώνουν στις πλάτες μας
βαρύνουν με ευθύνες εξ ίσου όλες τις κυβερνήσεις της ευρωπαικής ζούγκλας
είτε είναι θύτες είτε θύματα!
..πάσα από Τρελό
Μία παράμετρος που δεν παίζει τις τελευταίες μέρες του χαμού
αλλά δεν παύει να υφίσταται.
Σε καμία περίπτωση η ανάρτηση -επαναδημοσίευση δεν πρέπει να ληφθεί
σαν μαξιλάρι για τα εγκλήματα που επιχειρεί η κυβέρνηση!
Οι ξέφρενοι εξοπλισμοί και τα βάρη που φορτώνουν στις πλάτες μας
βαρύνουν με ευθύνες εξ ίσου όλες τις κυβερνήσεις της ευρωπαικής ζούγκλας
είτε είναι θύτες είτε θύματα!
ιστορία(?)
"Σαλάμι; Ξαφνικά η λέξη αυτή ήταν στα χείλη όλων. Οχι επειδή δεν υπήρχαν και άλλα γαστρονομικά γούστα. Αλλά επειδή ήταν το μοναδικό αλλαντικό που βρέθηκε σε σοβαρές ποσότητες στις κρατικές αποθήκες ύστερα από το διάταγμα της κυβέρνησης του Μετώπου να πωληθούν τα αποθέματά τους στο κοινό. Μόνο που και αυτά δεν ήταν απεριόριστα. Στα μαγαζιά γίνονταν ομηρικοί καβγάδες για την απόκτησή του. Σαλάμι, σαλάμι, σαλάμι. Το όνομά του, έγραφε μια εφημερίδα, άνοιγε την όρεξη ακόμη και σε χορτοφάγους.
Το θέμα της διατροφής είχε βέβαια ένα σοβαρότερο φόντο. Τον χειμώνα του '89 οι Ρουμάνοι είχαν φθάσει στα πρόθυρα της λιμοκτονίας. Οχι όμως λόγω των συνηθισμένων ελλείψεων που χαρακτήριζαν, λιγότερο ή περισσότερο, όλες τις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αυτή τη φορά η πείνα ήταν σχεδιασμένη. Ο στόχος ήταν η εξοικονόμηση συναλλάγματος μέσω του περιορισμού των εισαγωγών με συνέπεια και τη μείωση της γενικότερης κατανάλωσης. Η εκτέλεση του σχεδίου ανατέθηκε στην Ελενα Τσαουσέσκου, που ως καθηγήτρια της χημείας ήταν και ερασιτέχνης διαιτολόγος. «Είναι ένας εθνικός στόχος που κάνει καλό και στην υγεία» έλεγε με κάθε σοβαρότητα η γυναίκα του δικτάτορα. Ακολούθησαν οδηγίες στις εφημερίδες. Οι αναγνώστες πληροφορούνταν καθημερινά πώς να συγκροτήσουν το ιδανικό «μενού» τους στη βάση ενός μίνιμουμ αριθμού θερμίδων και ας ήταν άφαντα στην αγορά πολλά από τα προτεινόμενα τρόφιμα.
Καθόλου περίεργο λοιπόν που τα Χριστούγεννα του '89 ήταν αφιερωμένα στο άκρατο φαγοπότι. Ξεφάντωμα, που γιορτάστηκε σαν πράξη απελευθέρωσης εξίσου σημαντική με την πολιτική.
Φαγοπότι με φόντο τον θάνατο. Από το μεσημέρι της 25ης Δεκεμβρίου η τηλεόραση εξέπεμπε εικόνες από την εκτέλεση του ζεύγους Τσαουσέσκου. Η κάμερα τους έδειχνε κατ' αρχάς από μακριά, χαμένους σε έναν χιονισμένο κήπο. Μετά τους πυροβολισμούς τα πτώματα παρουσιάζονταν σε πρώτο πλάνο. Ακολουθούσε μουσικό πρόγραμμα με μουσική salsa, ύστερα πάλι η εκτέλεση. Με κάπως μεγαλύτερη ποικιλία το πρόγραμμα αυτό συνεχίστηκε και την επόμενη ημέρα."
Του Νίκου Χειλά στο Βήμα,το πλήρες άρθρο εδώ
Το θέμα της διατροφής είχε βέβαια ένα σοβαρότερο φόντο. Τον χειμώνα του '89 οι Ρουμάνοι είχαν φθάσει στα πρόθυρα της λιμοκτονίας. Οχι όμως λόγω των συνηθισμένων ελλείψεων που χαρακτήριζαν, λιγότερο ή περισσότερο, όλες τις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Αυτή τη φορά η πείνα ήταν σχεδιασμένη. Ο στόχος ήταν η εξοικονόμηση συναλλάγματος μέσω του περιορισμού των εισαγωγών με συνέπεια και τη μείωση της γενικότερης κατανάλωσης. Η εκτέλεση του σχεδίου ανατέθηκε στην Ελενα Τσαουσέσκου, που ως καθηγήτρια της χημείας ήταν και ερασιτέχνης διαιτολόγος. «Είναι ένας εθνικός στόχος που κάνει καλό και στην υγεία» έλεγε με κάθε σοβαρότητα η γυναίκα του δικτάτορα. Ακολούθησαν οδηγίες στις εφημερίδες. Οι αναγνώστες πληροφορούνταν καθημερινά πώς να συγκροτήσουν το ιδανικό «μενού» τους στη βάση ενός μίνιμουμ αριθμού θερμίδων και ας ήταν άφαντα στην αγορά πολλά από τα προτεινόμενα τρόφιμα.
Καθόλου περίεργο λοιπόν που τα Χριστούγεννα του '89 ήταν αφιερωμένα στο άκρατο φαγοπότι. Ξεφάντωμα, που γιορτάστηκε σαν πράξη απελευθέρωσης εξίσου σημαντική με την πολιτική.
Φαγοπότι με φόντο τον θάνατο. Από το μεσημέρι της 25ης Δεκεμβρίου η τηλεόραση εξέπεμπε εικόνες από την εκτέλεση του ζεύγους Τσαουσέσκου. Η κάμερα τους έδειχνε κατ' αρχάς από μακριά, χαμένους σε έναν χιονισμένο κήπο. Μετά τους πυροβολισμούς τα πτώματα παρουσιάζονταν σε πρώτο πλάνο. Ακολουθούσε μουσικό πρόγραμμα με μουσική salsa, ύστερα πάλι η εκτέλεση. Με κάπως μεγαλύτερη ποικιλία το πρόγραμμα αυτό συνεχίστηκε και την επόμενη ημέρα."
Του Νίκου Χειλά στο Βήμα,το πλήρες άρθρο εδώ
Αυτό γίνεται όταν ένας λαός βιώνει το έλλειμμα κοινωνικού δικαίου,την εξαθλίωση,που φέρνουν
την απογοήτευση στην αρχή,ύστερα την αγανάκτηση,ύστερα το θυμό και τέλος το μίσος!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
