η απάντηση

Βρεθήκαμε τη δευτέρα σε μιά μάζωξη γνωστοί φίλοι
στη μνήμη του μεγάλου ποιητή Αργύρη Μπαρή!
Δέν θα αναφερθώ στα παρατράγουδα της βραδιάς
αφού αναφέρθηκαν σ ΄αυτή ήδη οι δύο απ΄την παρέα.
Θα σταθώ στα υπέρ της βραδυάς που ήταν αναμφισβήτητα
τα πρόσωπα που γνώρισα και την ωραία ωλιγόωρη
κουβεντούλα μας!
Μεγάλη τύχη να γνωρίσω τη Μούσα του ποιητή:
τη γυναίκα του, και την οικογένειά του!
Μεγάλη ατυχία όμως που συναντήθηκα
με την Αρχιτεκτόνισσα !
Στην αρχή ξέρετε,αβρότητες, α εσύ είσαι- πως είσαι
τι ωραίο το μπλόγκ σου και τέτοια.
Σε λίγο όμως αρχίσαν τα "τραγούδια".
Κουβέντα στην κουβέντα ,διαφωνήσαμε ,ανάψαν τα
αίματα , και αρπαχτήκαμε(μαλλί με μαλλί είναι η σωστή έκφραση
αλλά δεν στέκει στην περίπτωση,πρώτον γιατί είμαι ανήρ
και δεύτερον από μαλλιά εγώ...άστα να πάνε.)
Με απείλησε με διασυρμό στην μπλογκόσφαιρα,
πράγμα που τελικά δέν έπραξε.
Έλα όμως που εγώ είχα ετοιμάσει την απάντηση!
Της ζήτησα αμέσως αμέσως το λόγο.
Δέν μπορείς κυρία μου να υπόσχεσαι κράξιμο και ύστερα
να υπαναχωρείς.
Τι να την κάνω τώρα την απάντηση;
Κι εκεί που περίμενα να ακούσω-βάλ΄τηνεκεί που ξέρεις,
τι ακούω!
Ανάρτησέ την!
Αυτή είναι η Αρχιτεκτόνισσα!

δικό σου

Ω Μαμμωνά τρισμέγιστε και των ψυχών χειμώνα
βάλε καζάνι στη φωτιά,ίνοξ και ετοιμάσου
τούτη την Αλιβάνιστη να υποδεχτείς θαμώνα
μελλοντική της κόλασης ,σαν νά ΄ταν πεθερά σου

Πές μου εσύ Πανχείριστε άν έχεις το Θεό σου
τι έγκλημα εναντίον της ο έρμος έχω πράξει
με μπλόγκ στυλ hell κατάμαυρο σαν το δωμάτιό σου
και ύφος e you fuckin' shιt αδίκως να με κράξει;

Βάλ ΄της να πιεί το εξώτερον το πυρ να γίνει τούρμπο
χίλιες το δευτερόλεπτο στροφές να φέρει γύρα
και βάλ΄την επιταχυντή στον πιο μεγάλο φούρνο
η πάρ΄την στο γραφείο σου αντί για ανεμιστήρα!


Όλα τα παραπάνω βέβαια αληθή (περίπου με λίγη
σάλτσα) μέν αλλά έγιναν
σε πνεύμα αμοιβαίας συμπάθειας και σε κλίμα
ιλαρό και ευχάριστο.
Επίσης πρέπει να δηλώσω ότι ποτέ δεν πίστεψα
ότι θα πραγματοποιήση την απειλή της!
Οσοι την ξέρουν, καταλαβαίνουν γιατί!
Η απάντηση όμως ήταν αδύνατο να μή δημιουργηθεί.
Όσοι με ξέρετε καταλαβαίνετε γιατί!

12 σχόλια:

Κωνσταντινιά είπε...

Μπλογκ εσύ ανάρτησες
προς άγραν κολακείας
τουλάχιστον πρέπει να εκτιμήσουμε
τάσεις ειλικρινείας!

από τους στόχους σου
ουδόλως θ' αποκλίνω
ίνα εις τα τάρταρα
ανεμιστήρ εγίνω!

Artanis είπε...

Καλέ τί έγινε και πού, και δεν πήρα είδηση; Α, όλα τα ωραία χωρίς εμένα γίνονται, γμτ...
Το ποιηματάκι πάντως, φοβερό...

aKanonisti είπε...

Ναιιιιιιιιιι
Ναιιιιιιιιιιιιι
Ναιιιιιιιιιιιιιιιιιιι
Εφαγες τον Πόεεεεεεεεεεεε
Τον διέλυσες!!!!!!!!!!!!!!!
Μα εσύ δεν είσαι βλογερ... εισαι μεγαβλογερας!!!!!!!!!
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα
Απίστευτη η απάντηση....
και... ναι......ναιιι!!!!!
έπρεπε να αναρτηθεί...
διότι... έτσι θα ξεδιπλωθεί...
η απόλυτη σου ταλεντάραααααααααα

Ολε!!!!!!!!!!!!!

kostaslogh είπε...

Ααααα πολύ πέραση η κόλαση!
η επικαιρότητα θα φταίει,κρίση ,παπάδες,
αλλά όχι και στα τάρταρα βρε Κωνσταντινιά!
κόλαση, ναι ,αλλά στα θεωρεία όχι όπου κι όπου!

kostaslogh είπε...

Τίποτα βρε Δέσποινα
νά μια στραβοχυμένη επέτειος
και μιά γνωριμία..κόλαση!
ευτυχώς δεν πάθαμε και τίποτα!

kostaslogh είπε...

Λοιπόν ή θα σταματήσεις το δούλεμα
ή θα αρχίσω να σου γράφω τέτοια και στά σχόλιά σου,ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ!!!
Άκου .... τον Πόε!!!
Και πού σαι: το κράξιμό μου περιμένω!!!
Πάντως οφείλω να ομολογήσω,δούλεμα ξεδούλεμα,..μ ΄άρεσε!

manetarius είπε...

Αυτά είναι... την επόμενη φορά στη συνάντηση σας θα φροντίσω να είμαι κι εγώ με καβαλιέρο τον ...Αλέξη (τον Τσίπρα καλέ..ήμαστον Θέε μου..) γιατί ψωφάω για κράξιμο!

Υ.Γ. Η ποίηση σας δεν ξεπερνάει απλώς τον μικροποιητάκο Πόε... έχετε φτάσει σε επίπεδα Κίπλινγκ.. "ω κάπτεν μάι κάπτεν".. χαχαχαααα!!!

kostaslogh είπε...

Μανιταράκι
έλα εσύ και φέρε όποιον θέλεις ,καλοδεχούμενος, φτάνει να αντέχει το κράξιμο δημοσία!
και πού σαι αν είναι να ανέβεις στο τραπέζι,
να σου γράψω κάτι πιό....τσιφτετελάτο!

Ανώνυμος είπε...

Τωρα που βουτηξες το δαχτυλο στο μελι και γευτηκες το νεκταρ των θεων και των ανθρωπων, στης λησμονιας την πικρα μην ενδωσεις.

kostaslogh είπε...

το βάλσαμο των λόγων σου Ανώνυμε/η με καίει
και η άτιμη περιέργεια όμως δεν πάει πίσω
θα την αφήσεις άραγε την καψερή να κλαίει;
τι για το ονοματάκι σου θέλεις να σου χαρίσω;

epikuros είπε...

Να είσαι καλά, που έσκασε το χειλάκι μου.
Έστω και με καθυστέρηση, εύγε!!!

kostaslogh είπε...

Χαίρομαι Φίλε μου
δύσκολα θα ξαναβρούμε το κέφι μας!
Το χρωστάμε όμως στα παιδιά ,να τα δούμε να χαμογελάνε πάλι στις γιορτές που έρχονται.